„Czyste niebo cały dzień…” – wystawa Mariana Oslislo

* KATOWICE
* Galeria Rondo Sztuki, Rondo im. Gen. Jerzego Ziętka 1
* wystawa: „Czyste niebo cały dzień…” – wystawa Mariana Oslislo
* 11 października – 2 listopada 2012 r.

*

Wystawa „Czyste niebo cały dzień…” stanowi podsumowanie 30 lat pracy twórczej prof. Mariana Oslislo, pedagoga katowickiej ASP, od początku swej kariery zawodowej związanego z macierzystą uczelnią, a także jej rektora w latach 2005-2012. Retrospektywnego charakteru wystawy, prezentującej plakaty, kaligrafie oraz projekty z obszaru szeroko rozumianych form wydawniczych, dopełniają nowe realizacje pozostające na styku rozmaitych konwencji i form artystycznej ekspresji.

Marian Oslislo, Laswell, projekt okładki CD

Koncepcja wystawy zakłada wzajemne przenikanie się trzech przestrzeni – tej wyznaczonej zasięgiem określonych wzajemnych relacji i sytuacji artystycznych, drugiej – prywatnej, w której obserwujemy swoistą grę z miejscem i przestrzenią, wreszcie – będącej próbą uchwycenia ulotności czasu i zmieniającego się świata.

*

Szanowni Państwo, zaproszenie które w tej chwili otrzymaliście informuje Was, że stajemy przed na pozór prostym faktem uczestnictwa w wystawie podsumowującej 30 lat działalności artystycznej oraz projektowej Mariana Oslislo, obejmującej swym obszarem prace twórcy z różnych okresów jego aktywności, w tym grafiki, plakaty, fotografie, filmy, projekty książek, projekty typograficzne, prace multimedialne. Dla każdego czytającego słowa zaproszenia, jak i później dla większości oglądających wystawę, może to wywołać pełną zaintrygowania lub też niepokoju reakcję wzniosłości. Głównym elementem tej reakcji jest matematyczna wzniosłość, która wychodzi od pojęcia liczby, w tym przypadku – magiczne 30. Jednakże kategoria wzniosłości, do której chciałbym się odwołać nie dotyczy tylko i wyłącznie tak pojmowanej wielkości, odwołującej się do umownej jednostki miary i będącej tylko i wyłącznie relatywnym pojęciem. Odwołuję się tutaj do estetycznej kategorii wzniosłości, wzniosłości dynamicznej, którą swym „czystym rozumem” wypracowuje Kant w „Krytyce władzy sądzenia”.

Marian Oslislo, Maciej Obara Trio, I Can Do It, projekt okładki CD

Wzniosłość, jak zaznacza Kant, jest zawsze połączona z przyjemnością oraz bólem, oraz nade wszystko z tym, iż władzę nad oceną rzeczywistości, poza rozumem oraz intelektem, sprawuje wyobraźnia. Przyjemność z posługiwania się wyobraźnią staje się konstytutywnym elementem twórczości Mariana Oslislo. Układ wystawy zdaje się potwierdzić wprowadzenie kategorii wzniosłości w przestrzeń galerii za pomocą kategorii „ujmowania” oraz „scalania”. Dzięki kategorii ujmowania wprowadzeni zostajemy w układ następujących po sobie elementów wystawy, podążamy wzdłuż osi, stajemy się wędrowcem rozpoczynającym wędrówkę ad infinitum. Z drugiej strony odczytanie i scalanie wystawy wymaga odwołania się do modelu książki, a w konsekwencji do modelu czytania. Próbując zrozumieć oraz połączyć poszczególne elementy prezentacji, nasze oko będzie poruszać się horyzontalnie, jednakże nasz umysł musi wertykalnie połączyć nawarstwiające się rozumienie tego, co zostało przedstawione. „Czyste niebo cały dzień…” nie posiada tutaj znaczenia i wymiaru wyłącznie symbolicznego, lecz również wymiar pewnego konstruktu architektonicznego. Niebo uzyskuje wymiaru sklepienia, kopuły lub po prostu dachu, pod którym mieszkamy, egzystujemy, jest przestrzenią, w której czujemy się wolni lub skrępowani, gdzie żyjemy bezpieczni lub w ciągłym niepokoju. To jest po prostu nasz dom, o którym w tych kategoriach pisał m.in. Arystoteles czy też Kant, to jest również miejsce, o którym mówi artysta: „Urodziłem się w domu”.

Marcian Oslislo, Wax Poetic, projekt okładki CD

W tym zabiegu, który dokonuje na wystawie Marian Oslislo, możemy odkrywać jego świat wynikający zarówno z przyjemności, jak i bólu, z ciągłej wymiany i permanentnego ruchu, stałej dynamicznej relacji pomiędzy zmysłowym a umysłowym światem. Wystawa pozwala nam na ocenę, jak i swoistego rodzaju grę z twórczością artysty, powodując iż wszelkie zmiany recepcja fragmentów i poszczególnych części tej twórczości narzucają nam ocenę jej w całości, która i tak w konsekwencji okazuje się tylko układem poszczególnych części. Stanowi to bardzo istotny element w rozumieniu dzieła artysty, dla którego istotne jest również nie tylko widzenie, lecz także język poprzez gry, które prowadzi z literą, sylabą oraz słowem.

(tekst: Marek Zieliński, kurator wystawy)

Marcian Oslislo, Jazz Art Festival, projekt logo

Marian Oslislo, Kusy Jazz Photo, projekt palakatu

Marian Oslislo, Music DP

Marian Oslislo, Music DP

 

Comments are closed.

Design Attack

Strona dedykowana Festiwalowi Design Attack, a także wydarzeniom związanym z szeroko pojętym wzornictwem.